Drank in de schaatssport? Dat zal toch niet! Ja toch wel, maar dan heb ik het over
incidenten.
Kijk een biertje na een wedstrijd is een ander verhaal, dan dat een sporter constant
in de kroeg zit! Of na het eind van het seizoen een discotheek bezoeken en even teveel
innemen is voor een topsporter echt geen doodzonde……Maar als topsporter weet je,
dat regelmatig drankgebruik vrijwel altijd einde carrière betekent.Van mijzelf weet
ik nog heel goed, dat ik een wereld wedstrijd heb geschaatst na het nuttigen van
twee sherry’s.Het was voor de start van een regio schaatsmarathon, dat ik - in schaatspak
- nog even in het restaurant moest zijn.Er zaten wat bekenden van mij gezellig te
borrelen. Ik maakte een praatje en nam als grapje één slokje sherry uit een van de
glazen, die op tafel stonden. “Drink maar leeg Rien”, sprak de eigenaar van het glas…..
Ik dronk het leeg en gelijk bestelde hij een nieuw glas voor mij! Om mij groot te
houden dronk ik mijn tweede glas in één teug leeg…Grote hilariteit, zo van…”Hé Rien,
moet jij nog niet even een marathon schaatsen?”Een collega schaatser riep naar mij:
“Rien, de wedstrijd gaat starten hoor!”Als een haas liep ik naar de baan en trok
snel mijn schaatsen aan. Het schot klonk en we waren vertrokken voor 100 ronden…Ik
weet nog, dat ik die wedstrijd won op een wonderbaarlijk gemakkelijke manier. Trouwens,
sherry drinken voor de wedstrijd was niet iets wat door mij uitgevonden was. Jorrit
Jorritsma dronk ook dikwijls een glaasje sherry voor de wedstrijd !!!En het verhaal,
dat Henri Ruitenberg mij recentelijk vertelde, liegt er ook niet om.Wat was het geval?
De avond voor de Elfstedentocht van 1985 zaten Henri en Dolle Dries nog laat aan
de bar van een plaatselijk hotel in Wirdum. Ondanks dat het laat was en de meeste
schaatsers al lang op bed lagen, bleven zij aan de bar hangen.
Zij wisten dat er van slapen toch niets zou komen… Dries had veel angst voor de
Tocht der Tochten en Henri was het maatje en ploegmaat van Dries en wilde hem niet
in de steek laten.Op een gegeven moment zei Dries tegen de kastelein: “MAG IK NOG
EVEN ZES COGNACJES VAN U?” De kastelein, die toch wel het een en ander gewend was,
keek Dries verbijsterd aan en zei: “Mannen, jullie moeten toch morgenvroeg de Elfstedentocht
rijden?”“Ja, daarom ook!” zei Dries en richtte zich vervolgens tot Henri met de vraag
om twee bidonnetjes op de kamer te halen.Toen Henri met de bidonnetjes terug was,
verdeelde hij de cognac in de plastic kruikjes en gaf er één aan Henri: “Zo, dat
is voor morgen, onder de wedstrijd, als je het heel moeilijk krijgt. Dan kan het
twee kanten uit: of je gaat er hard van rijden of je bent niet meer vooruit te branden!
WELTERUSTEN!”Van Gerrit de Wit, een geweldig amateur-wielrenner, was bekend, dat
hij bij warm weer in de finale van de wedstrijd een halve bidon oud bruin leeg dronk
en daardoor een kogelharde finale reed !!!Bier slaat in de benen, is een veelgehoorde
kreet in de wielersport en dat gaat voor veel coureurs ook op!Alleen niet bij Jan
Hordijk schaatser en ex-beroepsrenner. Hij reed de ronde van Maassluis en het was
bloedheet. Het was een echte slijtageslag door de hitte. Jan had samen met Wim Liebrechts
(de broer van Ruud ) een riante voorsprong opgebouwd. Jan zijn drinken was op en
hij gooide zijn lege bidon naar zijn vaste verzorger Eef, met een schreeuw om water.
Omdat het parkoers buiten de bebouwde kom lag, was er geen huis in de buurt om water
te vragen.In arren moede vroeg Eef aan een toeschouwer, die lekker op een klapstoeltje
zat met een bak bier naast zich, een flesje bier en vulde de bidon daarmee.De volgende
ronde reikte Eef de bidon aan de dorstige Jan zonder te zeggen, dat er bier in zat.
Gretig nam Jan een paar slokken, terwijl concurrent Wim Liebrechts jaloers naar hem
keek.“GEEF MIJ WAT TE DRINKEN,” SMEEKTE HIJ!!Jan gaf hem de bidon en Wim klokte het
achter elkaar naar binnen……..De laatste rondes gingen in en Jan demarreerde. Tot
zijn grote verbazing kon Wim niet volgen en won Jan de course!!!!Wim stond na de
finish beteuterd voor zich uit te staren.HET BIER WAS IN ZIJN BENEN GESLAGEN……..En
wat te denken van Erik Hulzebosch na de 100 km schaatsmarathon in Maasland?Het was
een waterballet geworden, omdat de dooi was ingevallen. Het ijs was bar slecht en
er stond tien centimeter water op het ijs. Regelmatig kwamen de rijders ten val en
werden drijfnat en steenkoud!In een zinderende finale klopte Hulzebosch Jan Eise
Kromkamp met enkele centimeters.Terwijl de eerste drie rijders bibberend op het podium
stonden voor de huldiging, kreeg Erik een fles Beerenburg aangereikt van een toeschouwer.
De NOS camera’s draaiden op volle toeren toen hij een halve fles drank naar binnen
sloeg, terwijl hij uitriep “IK HEB HET ZO ALLEMECHTIG KALT!!”
Zo maakte Erik een dubbelslag. Hij won een belangrijke wedstrijd met de TV erbij
en half Nederland sprak over hem……
